Żylaki nóg to nie tylko problem kosmetyczny, który martwi ludzi o ich atrakcyjność, ale także groźna choroba, która wymaga odpowiedniego leczenia i przestrzegania środków zapobiegawczych.
Przyczyn żylaków jest wiele: od siedzącego trybu życia, przeciążenia fizycznego, a skończywszy na zaburzeniach hormonalnych, wrodzonej słabości ścian naczyń krwionośnych, ciąży. Co dzieje się podczas żylaków? W przypadku żylaków kończyn dolnych tracą one swoją normalną elastyczność i rozciągają się pod ciśnieniem krwi.
Zastawki w żyłach są normalnie blokowane, a kiedy krew przepływa przez nie, zamykają się i pozwalają krwi wypłynąć z powrotem. W przypadku nieprawidłowego działania zastawek krew może być swobodnie odprowadzana w dół, co prowadzi do zastoju krwi.
W związku z tym żyły nie radzą sobie z ciśnieniem, rozszerzają się, zastawki nie są już w stanie blokować dużego światła . . . wszystko to prowokuje początek początkowego stadium żylaków (patrz zdjęcie).
Dlaczego żylaki występują i co to jest? Za główne czynniki ryzyka rozwoju choroby uważa się predyspozycje genetyczne i płeć. Z powodu zamiłowania do szpilek, zmian hormonalnych w czasie ciąży i stosowania środków antykoncepcyjnych kobiety dwukrotnie częściej padają ofiarą żylaków niż mężczyźni.
Rozwój choroby jest promowany przez:
Wtórne żylaki występują przy urazach nóg, wadach serca, dysfunkcjach wątroby i śledziony. W takim przypadku przede wszystkim przeprowadza się odpowiednie leczenie pierwotnej choroby.
Predyspozycje genetyczne i płeć są uważane za główne czynniki ryzyka rozwoju choroby. Z powodu zamiłowania do szpilek, zmian hormonalnych w czasie ciąży i stosowania środków antykoncepcyjnych kobiety dwukrotnie częściej padają ofiarą żylaków niż mężczyźni.
Rozwój choroby jest promowany przez:
Wtórne żylaki występują przy urazach nóg, wadach serca, dysfunkcjach wątroby i śledziony. W takim przypadku przede wszystkim przeprowadza się odpowiednie leczenie pierwotnej choroby.
Co promuje żylaki
Rozwój żylaków naczyniowych opiera się na wrodzonym osłabieniu ściany żylnej, niewydolności zastawek żył powierzchownych i związanym z tym wzroście ciśnienia żylnego. Specjalne zastawki jednokierunkowe zapobiegają cofaniu się krwi i jej zastojowi w jednym miejscu, a po ich zniszczeniu dochodzi do zakłócenia przepływu krwi z tkanek z powrotem do serca. Należy zaznaczyć, że leczenie zachowawcze nie wpływa na ciśnienie w żyłach.
Istnieją 3 etapy postępu objawów w rozwoju żylaków.
Żylaki same w sobie nie są uważane za bardzo poważną chorobę, ale jeśli już się rozwinęły, to nigdy nie znikną same, a co więcej, będą postępować, prowadząc do różnego rodzaju komplikacji, które stanowią największe zagrożenie.
Pierwsze oznaki wskazujące na początek rozwoju żylaków:
W późniejszych etapach na skórze pojawiają się pajączki, wystające żyły i różne uszczelnienia, wskazujące na zatkanie naczyń.
Trudno jest zdiagnozować wczesne stadia choroby, ponieważ na początkowym etapie nie ma pajączków i rozszerzonych żył unoszących się nad skórą.
Wczesne objawy żylaków:
Często, zanim pojawią się pierwsze pajączki lub zostaną znalezione żyły w miejscach, w których wcześniej nie były widoczne, pacjent nie odczuwa innych objawów choroby, a jedynie defekty kosmetyczne na skórze powodują niedogodności. Z reguły we wczesnych stadiach objawy żylaków całkowicie zanikają lub znacznie ustępują wraz z odpoczynkiem, dlatego często pozostają niezauważone.
Jeden lub więcej węzłów żylaków wystających ponad skórę wskazuje na postęp i zaniedbanie choroby. Przy długotrwałym staniu pojawia się bolący ból w okolicy węzłów, odczuwa się drętwienie, mrowienie, „pełzanie”, pękanie nóg. Pod koniec dnia często pojawia się obrzęk, który znika po nocnym śnie. Możesz ocenić obrzęk po obuwiu, które rano jest wolne, a wieczorem zaczyna się uciskać.
Zakrzepowe zapalenie żył jest jednym z najczęstszych powikłań żylaków. Dodatkowo podwyższone ciśnienie w odcinku żylnym prowadzi do penetracji erytrocytów przez ściany naczyń do tkanki. Z tego powodu obserwuje się pigmentację skóry, jej zgrubienie i niedotlenienie tkanek, co przyczynia się do pojawienia się owrzodzeń troficznych. Nawet przy niewielkim uszkodzeniu skóry w okolicy węzła może dojść do pęknięcia i silnego krwawienia.
W celu zdiagnozowania żylaków kończyn dolnych i przepisania odpowiedniego leczenia specjalista zaproponuje pacjentowi kompleksowe badanie, które obejmuje różne metody.
Tylko wysoko wykwalifikowany flebolog może zdiagnozować żylaki głębokich żył.
Skomplikowanemu przebiegowi żylaków towarzyszy powstawanie zakrzepicy i zapalenia żył, owrzodzeń troficznych i chorób skóry. Powikłania te objawiają się przebarwieniami skóry nóg, zaczerwienieniem, ciemnieniem, zasinieniem skóry.
Trwały obrzęk kostki jest również powszechny, zwłaszcza podczas chodzenia lub stania. W okolicy łydki pojawia się ból podczas chodzenia, bolesność wzdłuż krętej żyły, stwardnienie skóry i powstawanie na niej owrzodzeń różnej wielkości.
Ciąża znacznie zwiększa ryzyko rozwoju żylaków kończyn dolnych, sprzyjają temu następujące przyczyny:
W przypadku żylaków nóg leczenie może nie być konieczne, chyba że objawy są problematyczne.
Jednak niektórzy ludzie mogą chcieć leczyć żylaki ze względów kosmetycznych, ponieważ są niezadowoleni ze swojego wyglądu.
Przyjrzyjmy się głównym metodom, które pomogą pozbyć się tego problemu.
Aktywność fizyczna - szybki marsz, gimnastyka, pływanie i ćwiczenia w wodzie (z wyłączeniem ćwiczeń sportowych z dużym obciążeniem nóg - tenis, podnoszenie ciężarów, skoki) odgrywają ważną rolę w leczeniu i profilaktyce.
Zachowawcze leczenie żylaków jest przepisywane głównie osobom, które mają wyraźne przeciwwskazania do zabiegu chirurgicznego.
Podobny zabieg wskazany jest także w przypadku lekkiego rozszerzenia żył u pacjenta, co jest defektem wyłącznie kosmetycznym. Celem leczenia zachowawczego jest również zapobieganie dalszemu postępowi tej choroby. W tym celu pacjentom zaleca się bandażowanie nóg dotkniętych żylakami bandażem elastycznym. Ponadto pokazano pończochy uciskowe na żylaki. Osoby z tendencją do żylaków lub już chore na tę dolegliwość powinny w ciągu dnia regularnie stawiać stopy na podwyższonej platformie, odpoczywając tym samym przez kilka minut. Istnieją również specjalne ćwiczenia na podudzie i stopę, mające na celu uruchomienie pompy mięśniowo-żylnej. Jest to okresowe wyprostowanie i zgięcie stawu skokowego i kolanowego.
Pacjent powinien uważać, aby nie dopuścić do zerwania goleni i ud przez różne elementy toalety, ponieważ może to znacznie utrudnić przepływ krwi żylnej.
Za pomocą elastycznej kompresji można aktywować przepływ krwi w żyłach głębokich, zapobiegać obrzękom, zmniejszać ilość krwi w żyłach odpiszczelowych, promować procesy metaboliczne organizmu i mikrokrążenie krwi.
Ale aby osiągnąć pozytywne rezultaty, ważne jest prawidłowe bandażowanie nogi. Ten proces należy wykonać rano, przed wstaniem z łóżka. Bandaż zaczyna się od palców u nóg do uda, a bandaż powinien być lekko napięty. Podczas bandażowania pamiętaj, aby złapać piętę i staw skokowy. Bandaż przy każdym obrocie kończyny powinien obejmować połowę poprzedniej rundy. Kupuj tylko atestowane bandaże elastyczne i pończochy uciskowe.
Leczenie żylaków to także noszenie wygodnych butów, które powinny mieć niski obcas i twardą podeszwę. Nie należy długo stać, pozwalać na stres fizyczny, przebywać w pomieszczeniach o wysokiej temperaturze i wilgotności przez długi czas. We śnie wskazane jest trzymanie nóg w podwyższonej pozycji.
Pacjenci powinni ograniczyć spożycie płynów i soli oraz starać się pozbyćnadwagi. W leczeniu żylaków konieczne jest okresowe przyjmowanie leków moczopędnych, leków poprawiających napięcie żył. Ponadto, jeśli istnieją wskazania, pacjentowi można przepisać leki stymulujące mikrokrążenie w tkankach. Terapia żylaków może również obejmować stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Jeśli pacjent ma nieskomplikowaną postać choroby, poddaje się fizjoterapii. Pływanie, inne zabiegi wodne, kąpiele stóp z ciepłą wodą, do których dodaje się 5-10% roztwór chlorku sodu, są bardzo przydatne.
Bardzo często w leczeniu żylaków stosuje się miejscowe metody terapii. Ale takie leczenie należy stosować w połączeniu z innymi metodami leczenia. Miejscowe środki na żylaki są produkowane w postaci żeli, maści, kremów. Większość z tych leków zawieraheparynęlub składniki żylne. Maści na żylaki pomagają normalizować napięcie ścian żył, mogą korygować zaburzenia odpływu limfy i mikrokrążenia. W niektórych preparatach lokalnych w kompozycji występuje kilka różnych składników aktywnych.
Jeśli w przebiegu żylaków dochodzi do wtórnej infekcji, zaleca się stosowanie zewnętrznych środków zantybiotykamilubantyseptykami.
Od czasów starożytnych do leczenia żylaków stosowanohirudoterapię. Stosowanie pijawek wydzielających hirudynę pozwala na rozrzedzenie krwi, sprzyja resorpcjiskrzepów krwi, pozbyciu się pajączków i żylaków. Ponadto hirudoterapia żylaków może zmniejszyć ból nóg, zwalczyć obrzęki. Jednak ważne jest, aby hirudoterapia była stosowana w bardzo wczesnych stadiach żylaków. Zabieg ten nie powinien być stosowany przez osoby zhemofilia,anemia,niedociśnienie,kobiety w ciąży.
Jednak radykalną metodą leczenia żylaków jest operacja. Jest przeprowadzany w celu wyeliminowania refluksu żylno-żylnego. Taka operacja nie jest wykonywana, jeśli pacjent ma współistniejące choroby płuc, układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby. Takiej operacji nie należy wykonywać u kobiet w ciąży, a także osób cierpiących na choroby ropne. Nowoczesne technologie pozwalają na zastosowanie do takiej operacji technik endoskopowych.
Jeśli dana osoba ma tylko małe rozszerzone gałęzie, dozwolona jest skleroterapia. Ta operacja polega na wstrzyknięciu do żyły roztworu obliterującego skórę, aby przylegał do ścian żyły. Następnie wykonuje się wielokrotne wstrzyknięcia w inne odcinki żyły, uzyskując całkowite obliterację żyły.
W przypadku żylaków stosuje się również skojarzoną terapię chirurgiczną, w której usuwa się duże pnie zmienionych żył i skleroterapię małych gałęzi. Po zabiegu pacjentom zaleca się dalsze noszenie bandaża elastycznego przez 8-12 tygodni.
Ci, którzy szukają skutecznego i cudownego leku na żylaki, będą musieli od razu zdenerwować: nawet najnowocześniejsze i najdroższe leki nie są w stanie całkowicie wyeliminować żylaków. Pomagają złagodzić ból, obrzęk, a nawet poprawiają stan ściany żylnej, ale nie następuje całkowite wyleczenie.
Dodatkowo leczenie zachowawcze przynosi wymierny efekt dopiero w początkowej fazie choroby, po czym przeprowadza się je, aby zapobiec dalszemu rozwojowi żylaków. Wiodącą rolę w leczeniu tej dolegliwości odgrywają fitopreparaty, które bazują na naturalnych substancjach roślinnych. Nie zapominaj jednak, że większość leków wenotonicznych powoduje fotouczulenie; podczas ich przyjmowania nie należy dopuszczać, aby promienie słoneczne uderzały w otwarte obszary skóry.
Oprócz stosowania leków, zabiegów rozluźniających i wykonywania specjalnych ćwiczeń nóg, lekarze zdecydowanie zalecają regularne noszenie pończoch uciskowych: pończoch, podkolanówek, rajstop. Poprawiają mikrokrążenie krwi i zapobiegają powstawaniu obrzęków. Bardzo ważny jest dobór odpowiedniego rozmiaru pończoch elastycznych oraz stopnia ucisku, który może być zarówno profilaktyczny, jak i leczniczy.
Aby poprawić napięcie naczyniowe, stosuj tabletki na żylaki - flebotoniki. Preparaty te są analogiczne i zawierają oczyszczoną frakcję flawonoidową składającą się w 90% z diosminy. Przyjmuje się jedną tabletkę dwa razy dziennie, przebieg leczenia dobierany jest indywidualnie.
Preparaty z kasztanowca można stosować w celu zmniejszenia przepuszczalności naczyń włosowatych, zmniejszenia lepkości krwi i zwiększenia napięcia żylnego
Istnieje ogromna liczba metod leczenia żylaków nóg środkami ludowymi, zarówno do użytku zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Poniżej znajdują się najczęściej:
Oprócz środków ludowej, wielu pacjentów z żylakami uzupełnia terapię specjalną gimnastyką - ćwiczenia Mikulina pozwalają odczuć znaczną poprawę.
Bardzo częstoostre zakrzepowe zapalenie żył powierzchownychobjawia się jako powikłanie żylaków. Czasami uszkodzenie powoduje pękanie żylaków i krwawienie. Kiedy krew wylewa się z węzła, który pękł, możliwa jest bardzo znaczna utrata krwi.
Ponadto przepływ krwi tętniczej spowalnia z powodu zwiększonego ciśnienia w układzie żylnym. Z tego powodu może rozwinąć sięniedotlenienie, a następniegłód tlenu. W wyniku rozwoju takiego stanu komórki tkankowe mogą umrzeć, co jest procesem niebezpiecznym dla organizmu. Z powodu wyraźnego zastoju krwi w żyłach toksyny gromadzą się w tkankach.
Powikłaniami tej dolegliwości stają się również zatykanie przez skrzepy krwi, niedożywienie tkanek nóg, pojawienie się przebarwień i ciemnienie skóry.
Stopniowo warstwa podskórnej tkanki tłuszczowej gęstnieje, pojawiają sięzapalenie skóry,żylne owrzodzenia troficzne. W bardzo rzadkich przypadkach takie wrzody przeradzają się w złośliwe formacje.
Jeśli choroba będzie się utrzymywać przez długi czas, osoba może następnie rozwinąćprzewlekłą niewydolność żylną.
Ale najbardziej niebezpiecznym powikłaniem żylaków jestzator tętnicy płucnej. Ta choroba jest śmiertelna.
Jeśli należysz do grupy ryzyka, Twoi bliscy cierpieli na żylaki lub z natury swojej pracy musieli spędzać dużo czasu stojąc - musisz zwrócić szczególną uwagę na stan swoich nóg, aby nie przegapić pierwszych „dzwonków”.
Podstawowe środki profilaktyczne pomagają zapobiegać wystąpieniu choroby, a także spowalniają postęp istniejących żylaków.
Środki zapobiegawcze:
Mimo częstości występowania żylaków trudno jest je leczyć. Kiedy pojawią się pierwsze niepokojące objawy, nie odkładaj wizyty u chirurga naczyniowego, ponieważ im szybciej choroba zostanie wykryta, tym większe są szanse uniknięcia operacji.
Żylaki nóg to choroba, którą można leczyć latami, nawet po usunięciu chirurgicznym, pojawia się ponownie w 80% przypadków.
Rokowanie zależy od etapu, na którym rozpoczęto leczenie. Zestaw środków profilaktycznych na wczesnym etapie (leczenie żylaków 2 razy w roku lekami wenotonicznymi i zdrowy tryb życia) pozwala zatrzymać dalszy rozwój choroby. Przez całe życie będziesz musiał przestrzegać ścisłych ram profilaktyki.
W późniejszych etapach (wraz z pojawieniem się wyraźnej deformacji, węzłów, obrzęków i objawów niedotlenienia tkanek) rokowanie determinuje obecność chorób współistniejących (cukrzyca, otyłość) oraz gotowość pacjenta do przestrzegania zaleceń lekarza (badanie, przyjmowanie leków, odchudzanie).
Z cukrzycą powikłania żylaków (zakrzepowe zapalenie żył, owrzodzenia troficzne) rozwijają się u 89%.
Żylaki są uważane za chorobę nie zagrażającą życiu, ale jej powikłania mogą znacznie pogorszyć jakość życia i rokowania. W przypadku zakrzepicy żył głębokich około 50% pacjentów umiera z powodu choroby zakrzepowo-zatorowej w ciągu 3 miesięcy.