Głębokie żylaki to bardzo nieprzyjemne i dość niebezpieczne uszkodzenie naczyń żylnych układu krążenia.
Żylaki głębokich żył kończyn dolnych to patologia, która rozprzestrzenia się na naczynia przechodzące w struktury mięśni nóg. Wydłużenie i rozszerzenie naczyń żylnych znacząco upośledza przepływ krwi i staje się przyczyną powstania i postępu zakrzepicy.
Niebezpieczeństwo tej choroby polega na pojawieniu się dużego prawdopodobieństwa oderwania się skrzepliny utworzonej na ścianie naczynia i jej transportu do tętnicy płucnej.
Kiedy pojawia się ta choroba, następuje nieodwracalny proces wydłużania i rozszerzania naczyń żylnych. Wraz z postępem procesu obserwuje się ścieńczenie ściany żylnej i powstawanie węzłów, które utrudniają swobodny transport krwi przez naczynia.
Najczęściej na tę chorobę podatne są osoby w wieku 30-40 lat i starsze.
Przyczynami pojawienia się i rozwoju choroby mogą być różne niekorzystne czynniki. Żylaki są wynikiem poważnego zaburzenia krążenia krwi w określonym obszarze kończyn dolnych.
Wraz z rozwojem choroby u pacjenta w miejscu zaburzeń krążenia mogą pojawić się owrzodzenia troficzne, które mogą wywołać zgorzel - stan wymagający amputacji zajętej części kończyny.
Ponadto VRV może powodować deformację mięśni kończyn dolnych, a tworzenie się skrzepów krwi z możliwym późniejszym ich oddzieleniem i transportem do tętnicy płucnej może prowadzić do śmierci.
Główne czynniki przyczyniające się do pojawienia się zaburzenia i jego progresji są następujące:
Dodatkowo przyczyną choroby mogą być:
Dodatkowo cellulit może stać się przyczyną rozwoju patologii.
Terminowa identyfikacja choroby pozwala na wizytę u wykwalifikowanego lekarza przy pierwszym podejrzeniu wystąpienia choroby.
Najczęściej w początkowej fazie progresji choroba objawia się uczuciem lekkiego zmęczenia nóg po długotrwałym obciążeniu statycznym lub po długim spacerze. Ponadto w tym okresie pojawia się niewielki obrzęk tkanek kończyn.
Najczęstsze objawy zaburzenia pojawiają się pod koniec dnia i stopniowo ustępują wraz z długim odpoczynkiem. Kiedy pojawiają się te objawy, należy skonsultować się z flebologiem i przeprowadzić specjalne badania w celu zidentyfikowania i wyjaśnienia obecności patologii.
Zastosowanie laboratoryjnych i instrumentalnych metod diagnostycznych pozwala określić stopień rozwoju choroby i podjąć decyzję o zastosowaniu terminowego i adekwatnego przebiegu leczenia choroby. Wraz z dalszym postępem choroba przechodzi w bardziej zaawansowane stadia, charakteryzujące się pojawieniem się całego spektrum objawów charakterystycznych dla postępującej choroby.
W przypadku zaawansowanych stadiów patologii charakterystyczne są następujące objawy:
Dalszy postęp choroby prowadzi do pojawienia się małych ran, które nie mogą goić się przez długi czas, a następnie przekształcają się w owrzodzenia troficzne.
W przypadku braku odpowiedniego i szybkiego leczenia rozwój choroby u pacjenta może być śmiertelny. Postęp żylaków prowadzi do stopniowej deformacji struktur mięśniowych i pojawienia się negatywnych zmian w skórze i masie kostnej.
Przy przedłużającej się progresji u pacjenta pojawiają się oznaki wyprysku i owrzodzenia troficzne, które mogą przekształcić się w gangrenę. Co prowadzi do sepsy lub śmierci.
W naczyniach żylnych dotkniętych żylakami rozwija się proces tworzenia się skrzepliny. W wyniku tego procesu uformowana skrzeplina może oderwać się i zostać przetransportowana przez układ krążenia.
Kiedy skrzep krwi dostanie się do tętnicy płucnej, zostaje zablokowany i osoba umiera.
Doświadczony flebolog może określić obecność żylaków kończyn dolnych na podstawie charakterystycznych objawów, które są wyraźnie widoczne nawet na zdjęciu nóg, ale metody leczenia choroby dobierane są indywidualnie po dokładnym zbadaniu pacjenta i uwzględnieniu wszystkich indywidualnych cech jego ciała.
Laboratoryjne i instrumentalne metody diagnostyczne służą do identyfikacji obecności i stadium rozwoju choroby. Metody laboratoryjne obejmują ogólną analizę krwi i moczu.
Najpowszechniejszą metodą diagnostyki instrumentalnej jest badanie ultrasonograficzne naczyń żylnych nóg. Technika ta pozwala na wizualizację układu naczyniowego i określenie stopnia zaawansowania procesu patologicznego.
Ponadto, jeśli to konieczne, lekarz prowadzący przepisuje następujące elementy:
Zastosowanie żylnej pletyzmografii okluzyjnej pozwala na określenie objętości krwi w żyłach kończyn dolnych.
Dopiero po kompleksowym badaniu i uzyskaniu wyników pacjentowi zostaje przydzielony odpowiedni przebieg leczenia.
Współczesna medycyna oferuje kilka możliwości leczenia tej choroby - farmakologiczną, nieleczniczą i chirurgiczną.
Równolegle z tym, po konsultacji z lekarzem prowadzącym, można skorzystać z metod leczenia nietradycyjnego i alternatywnego w domu.
Interwencja chirurgiczna jest najbardziej niezawodnym sposobem leczenia choroby. Stosowanie terapii lekowej w postaci tabletek, specjalnych maści i żeli do użytku zewnętrznego może odgrywać rolę uzupełniającą i jest w istocie leczeniem wspomagającym.
Stosowanie farmakoterapii polega na stosowaniu w trakcie leczenia kilku rodzajów leków - przeciwzakrzepowych, przeciwzapalnych, żylnych i fibrynolitycznych
Antykoagulanty rozrzedzają krew i zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi. Leki przeciwzapalne przyczyniają się do złagodzenia procesów zapalnych w ścianach naczyń żylnych. Venotonics pozwalają zwiększyć napięcie ścian żył, a fibrynolityki pomagają rozpuszczać małe skrzepy i pomagają oczyścić żylne łożysko.
Dzięki stosowaniu leków najczęściej zanikanie takiego objawu choroby jak obrzęk, oprócz tego obserwuje się poprawę stanu skóry powierzchownej. Głównym warunkiem stosowania leków jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza i przestrzeganie dawek przyjmowanych leków.
W celu całkowitego wyleczenia żylaków zaleca się przeprowadzenie operacji.
Ponadto w przypadku braku dodatniej dynamiki podczas farmakoterapii stosowane są metody chirurgiczne.
Najczęstszymi metodami chirurgicznego leczenia patologii są:
Skleroterapia polega na zastosowaniu w trakcie zabiegu specjalnych substancji - sklerozantów, które wstrzykuje się do światła chorej żyły i prowadzi do zrostu ścian naczyń. Ta procedura pozwala usunąć naczynie żylne z układu krążenia, co zapobiega rozwojowi patologii. Ta technika jest stosowana bardzo rzadko w przypadku ciężkiej formy naruszenia.
Flebektomia polega na usunięciu zmienionego obszaru naczynia żylnego. Najczęściej metoda ta jest wykorzystywana do identyfikacji zmian żył powierzchownych, ale w niektórych przypadkach znajduje zastosowanie w leczeniu głębokich naczyń żylnych kończyn.
Koagulacja laserowa jest rodzajem małoinwazyjnej interwencji chirurgicznej i odbywa się za pomocą lasera, pozwala na usunięcie zmienionego chorobowo obszaru żyły z układu krążenia poprzez podklejanie jej ścianek pod działaniem promieniowania laserowego. Ta metoda leczenia zebrała najwięcej pozytywnych recenzji od pacjentów, ze względu na to, że jest praktycznie bezbolesna i nie wymaga długiego okresu rekonwalescencji.
Zastosowanie chirurgicznych metod leczenia pozwala całkowicie pozbyć się objawów charakterystycznych dla żylaków. Wybór techniki operacji zależy od stopnia rozwoju patologii, indywidualnych cech pacjenta i jest przeprowadzany przez lekarza prowadzącego.